خدا حافظی
سلام
کسی دیگر از من شکایت نکند .
کسی دیگر سراغ ار من نگیرد.
من در کوچه پس کوچه های بیابانم.
در تاریکی پای گذاشته . میروم تا تنگنای غار تنهایی ام.
دوستی نیست.!
میدانم
استادی نمانده .. کو یار و کو همدرد نیست !!!
دانشگاه که دیگر شده یک باغ وحش!!!
خسته ام
میروم به کوه.به بیابان
خدا حافظ
دلم اما پیش اساتید و دوستانم جای مانده
شکسته و شکسته و جای مانده
هدیه ی شما عزیزان
بای بای
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم آذر ۱۳۹۰ ساعت 23:20 توسط هادی
|