سلام

کسی دیگر از من شکایت نکند .

کسی دیگر سراغ ار من نگیرد.

من در کوچه پس کوچه های بیابانم.

در تاریکی پای گذاشته . میروم تا تنگنای غار تنهایی ام.

دوستی نیست.!

میدانم

استادی نمانده .. کو یار و کو همدرد نیست !!!

دانشگاه که دیگر شده یک باغ وحش!!!

خسته ام

میروم به کوه.به بیابان

خدا حافظ

دلم اما پیش اساتید و دوستانم جای مانده

شکسته و شکسته و جای مانده

هدیه ی شما عزیزان

بای بای