شمــــــــــــــــــــــــــــــــــع دل

سوره حجر، آيه 36-38

قَالَ رَب فَأَنظِرْني إِلي يَوْمِ يُبْعَثُونَ(36) قَالَ فَإِنَّك مِنَ الْمُنظرِينَ(37) إِلي يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ(38)

(شيطان) گفت: پروردگارا مرا تا روز رستاخيز مهلت ده، و زنده بگذار، فرمود: تو از مهلت يافتگاني. (اما نه تا روز رستاخيز) بلكه تا روز و وقت معيني.

امام صادق عليه‏السلام در جواب شخصي بنام وهب كه پيرامون اين آيه و وقت معلوم از او سوال كرد فرمود:

وقت معلوم در اين آيه روز قيامت نيست بلكه وقت معلوم روز قيام قائم آل محمد صلي الله عليه و آله و سلم است.

هر گاه خداوند او را برانگيزد ابليس مي‏آيد در حاليكه بر زانوهايش راه مي‏رود و مي‏گويد: اي واي از اين روزگار.

آنگاه پيشاني او گرفته مي‏شود و گردنش زده مي‏شود و اين هنگام همان وقت معلوم است كه مدت او به پايان مي‏رسد.

دلائل الامامه، ص 240.