سوره‏ لقمان، آيه 20

أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سخَّرَ لَكُم مَّا في السمَوَتِ وَ مَا في الأَرْضِ وَ أَسبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظهِرَةً وَ بَاطِنَةً وَ مِنَ النَّاسِ مَن يجَدِلُ في اللَّهِ بِغَيرِ عِلْم وَ لا هُدًي وَ لا كِتَب مُّنِير(20)

آيا نديدي خداوند آنچه را در آسمانها و زمين است مسخر شما كرده و نعمتهاي خود را - چه نعمتهاي ظاهر و چه نعمتهاي باطن - بر شما گسترده و افزون ساخته است ؟ ولي بعضي از مردم بدون هيچ دانش و هدايت و كتاب روشني در باره خدا مجادله مي كنند .

ابن بابويه مي‏گويد: احمد بن زياد بن جعفر همداني براي ما حديث كرد كه گفت علي بن ابراهيم بن هاشم از پدرش از ابو احمد محمد بن زياد (ازدي) روايت كرده كه گفت از آقايم حضرت موسي بن جعفر عليه‏السلام درباره‏ي آيه فوق پرسيدم. حضرت فرمود: نعمت ظاهر امام ظاهر است و نعمت باطن امام غائب مي‏باشد. به حضرت عرض كردم:

آيا در امامان كسي هست كه غايب شود؟ فرمود: آري. از ديدگان مردم شخص او غائب مي‏شود ولي از دلهاي مومنين ياد او غائب نگردد و او دوازدهمين نفر از امامان است.

خداوند هر دشواري را براي او آسان مي‏نمايد. و هر سختي را برايش رام مي‏سازد و گنجهاي زمين را برايش آشكار مي‏گرداند و هر دوري را برايش نزديك و هر سركش ستيزگر را بوسيله او نابود مي‏كند و به دست او هر شيطاني طاغي را هلاك مي‏سازد.

او پسر بهترين كنيزان است. آنكه ولادتش بر مردم پوشيده مي‏ماند و بردن نامش براي آنها حلال نباشد، تا اينكه خداوند او را آشكار سازد. پس زمين را پر از قسط و عدل نمايد. همچنانكه از ستم و ظلم آكنده باشد.

 

كمال الدين و تمام النعمة، شيخ صدوق، جلد 2، ص 368