سوره رحمن، آيه 41

يُعْرَف الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَصي وَ الأَقْدَامِ(41)

مجرمان با قيافه‏هايشان شناخته مي‏شوند و آنگاه آنها را با موهاي جلوي سر و پاهايشان مي‏گيرند (و به دوزخ مي‏افكنند).

معاويه دهني از امام صادق عليه‏السلام روايت كرده كه پيرامون آيه مورد بحث فرمود: اي معاويه مردم در اين باره چه مي‏گويند؟

عرضه داشتم. مي‏پندارند كه خداوند (تبارك و تعالي) در قيامت مجرمين را به چهره‏هايشان مي‏شناسد.

پس امر مي‏شود از پيشاني و پاهايشان آنان را مي‏گيرند و در آتش در مي‏افكنند.

امام صادق عليه‏السلام فرمود: چگونه خداوند نياز دارد به شناختن خلايقي كه آنها را آفريده، گفتم، فدايت شوم پس معناي آيه چيست؟ فرمود: هر گاه قائم ما عليه‏السلام بپا خيزد. خداوند شناخت چهره‏ها را به آن حضرت عطا فرمايد، پس امر كند كافران را با پيشاني و پاهايشان بگيرند سپس از دم شمشير بگذرانند.

 

المحجة في ما نزل في القائم الحجة.